Alevilikte Cennet - Cehennem
"Cennet cennet dedikleri
Birkaç köşkle birkaç huri
İsteyene ver sen onu
Bana seni gerek seni
Yunus Emre
Cennet, insanın bu dünyada yaptığı iyiliklerin karşılığı olarak Tanrı'nın verdiği rüşvet değildir. İnsan, yapısı gereği iyilik yapmalıdır. Öldüğünde öbür dünyada birkaç huri elde etmek için değil.
Yunus Emre bu şiirinde cennette köşk ve huri değil, Allah'ı istiyor. O'na ulaşmayı her şeye tercih ediyor.
Aleviler, cennet de cehennem de bu dünyadır. Başka bir cennet cehennem aramak nafiledir diye düşünürler.
YOKSUL KÖYLÜ
Yoksul köylü ölmüştü,
Gözlerini açınca
Cennetin kapısında buldu kendisini.
Bir de zengin adam bekliyordu sırada
Bir melek geldi,
Açtı cennetin kapısını altın anahtarıyla.
Önce zengin girdi içeri,
Bir bando sesi duyuldu ansızın
Kapının arkasından.
Marşlar çalındı,
Şarkılar söylendi,
Sevinç çığlıkları attı cennettekiler.
Kapı yine açıldı sesler kesilince,
Köylü içeri girdi,
Bir melek karşıladı onu,
- Hoş geldin köylü kardeş, dedi sadece.
Hani nerde bando?
Neden söylenmiyor marşlar?
Melekler neden dans etmiyor?
- Ne biçim iş bu? Diye bağırdı köylü.
Zengin adam girince içeriye,
şarkılar söylediniz,
çalgılar çalarak karşıladınız onu.
Ben yoksulum gerçi,
Ama dünyada kalmadı mı yoksulluğum?
Herkes eşit değil midir, gökyüzünde?
- Eşittir, dedi melek
zengin de bir bizim için, yoksul da bir.
Yalnız, unutma köylü kardeş.
Hergün yüzlerce yoksul gelir cennete,
Ama zengin dediğin yüzyılda bir gelir.
Ülkü TAMER